จงทำกับเพื่อนมนุษย์โดยคิดว่าเขาเป็นเพื่อนเกิด แก่ เจ็บ ตาย ของเรา
เขาเป็นเพื่อน เวียนว่ายอยู่ในวัฎฎสงสาร
เขาก็ตกอยุ่ใต้อำนาจกิเลสเหมือนเรา ย่อมพลั้งเผลอไปบ้าง
เขาก็มีราคะ โทสะ โมหะ ไม่น้อยไปกว่าเรา
เขาย่อมพลั้งเผลอบางคราวเหมือนเรา
เขาก็ไม่รู้ว่าเกิดมาทำไม เหมือนเรา ไม่รู้จักนิพพานเหมือนเรา
เขาโง่ในบางอย่าง เหมือนที่เราเคยโง่
เขาก็ตามใจตัวเองในบางครั้ง เหมือนที่เราเคยกระทำ
เขาก็อยากดี เหมือนเรา ที่อยากดี-เด่น-ดัง
เขาก็มักจะกอบโกย และเอาเปรียบ เมื่อมีโอกาสเหมือนเรา
เขามีสิทธิที่จะบ้าดี-เมาดี-หลงดี-จมดี เหมือนเรา
เขาเป็นคนธรรมดา ที่ยึดมั่น ถือมั่นอะไรต่าง ๆ เหมือนเรา
เขาไม่มีหน้าที่ ที่จะเป็นทุกข์หรือตายแทนเรา
เขาเป็นเพื่อนร่วมชาติ ร่วมศาสนากะเรา
เขาก็ทำอะไรด้วยความคิดชั่วแล่น และผลุนผลันเหมือนเรา
เขามีหน้าที่รับผิดชอบ ต่อครอบครัวของเขา มิใช่ของเรา
เขามีสิทธิที่จะมีรสนิยมตามพอใจของเขา
เขามีสิทธิที่จะเลือก(แม้ศาสนา) ตามพอใจของเขา
เขามีสิทธิที่จะใช้สมบัติสาธารณะเท่ากับเรา
เขามีสิทธิที่จะขอความช่วยเหลือเห็นอกเห็นใจจากเรา
เขามีสิทธิที่จะได้รับอภัยจากเรา ตามควรแก่กรณี
เขามีสิทธิที่จะเป็นสังคมนิยม หรือเสรีนิยมตามใจเขา
เขามีสิทธิที่จะเห็นแกตัวก่อนเห็นแก่ผู้อื่น
เขามีสิทธิ แหงมนุษย์ชน เท่ากับรา
สำหรับจะอยู่ในโลก
